HAKKIMDA

Sanatlı şehirleri severim ben. Aslında sanat barındıran her şeyi severim. En büyük sanat eserimiz hayatımızdır. İşte en çokta onu severim.  Evrensel olmayan hiçbir şey beni ilgilendirmez. Siyaseti sevmem mesela, aşkı severim ben. Herkesin damarlarından kimi zaman çoşkuyla kimi zaman acıyla akmış olan odur. Ben takım tutmam. Favori sanatçım falan da yoktur. Bugüne kadar hiç kimseye veya şeye fanatik olarak bağlanmadım. Sevgimi ve tutkumu akıtabileceğim her yol sevdiğime çıksın isterim çünkü. Sevebilme, bağlanabilme adına ne varsa içimde sevdiğimindir. Küçük tutkular başka sevgiler istemez yüreğim. İşte ben dört bir koldan severim. Ama ağır geliyor sevgim anladım, kaldıramıyor sevdiklerim. Sevdiğim diyebilmek en büyük arzumken o muhteşem masumiyeti bozan çoğul eki nasırlaştırıyor insanın duygularını. Yinede sonsuz sevgimi saklarım kalbimde bir gülümsemeye kanarım bazen. Evet, bütün sevgi kanallarımın kücücük bir kilidi var aslında. Bana kaybettiren bu sevebilme yetesini insanlığın en temel duyusu olduğundan gururla taşıyorum. Bu küçük kilidi kirli oyunlar için açan insanlar farkında değiller ki kilidin yeniden kapanması mümkün değil. Mantığımın el vermediği şeyleri sevmem ben. Ani değişimler beni rahatsız eder. Çok sevmekten çok nefret etmeye binlerce kilometrelik mesafeler olduğunu sanırdım. Aslında bir adımmış çok severken nefret etmek. Öğrendim ki sayı doğrusunun iki zıt ucu aslında birleşiyormuş sonsusuzda. Unutmadan, bir de gezmeyi severim. En güzeli sevdiğinizin sıcacık kalbidir. Bir çok yer gördüm. Hiçbiri gözlerindeki huzur kadar güzel değildi. Dedim ya küçücük bir kilidi var benim sonsuz sevgimin ve açıldığında kapanmıyor…

Daha teknik bir “hakkımda” için: https://about.me/batuhan.elibol